معرفی سفیر یا نمایندگی
نگاهی به تاریخ رومانی

نگاهی به تاریخ رومانی

سرزمینی که امروزه بنام رومانی معروف است ابتدا داچیا نامیده می‌شد. عمده ساکنان آن از منطقه تراچ در یونان بودند که یونانیها آنها را بنام گتای می‌شناختند. بین سالهای ۱۰۱ تا ۱۰۶ میلادی سرزمین داچیا توسط ترایان، امپراطور روم، فتح و تبدیل به یکی از استانهای این امپراطوری شد. در سال ۲۷۰ میلادی امپراطوری روم نیروهای خود را از داچیا عقب کشید اما تعدادی از رومیها ترجیح دادند در این منطقه بمانند، لذا تحت نفوذ رومیها مردم داچیا زبان لاتین را انتخاب کردند. در طی هزار سال پس از آن این منطقه مورد هجوم هونها، اسلاوها و بلغارها قرار گرفت. اسلاوها در قرن چهارم مسیحیت را به این منطقه آوردند و با اقامت در رومانی و مبادرت به ازدواج با ساکنان داچیا موازنه نژادی قبلی در داچیا را متحول نمودند. بتدریج اسلاوها تبدیل به یک گروه نژادی قوی شده و به ولاحها معروف شدند. در قرن نهم میلادی بلغارها ساختار شرقی مذهب ارتدوکس را در این منطقه رواج دادند. در قرن پانزدهم مولداوى و والاچيا تحت تسلط دولت عثمانى بوده و تا حدى خودمختارى داشتند. در سال ۱۷۱۱ امراى مولداوى و والاچيا با پطرکبير امپراتور وقت روسيه متحد شدند ولى در اين سال به علت شورشى که روى داد و اتفاقاتى که پس از آن به وقوع پيوست دولت عثمانى به انتخاب حکام محلى رضايت داد. در سال‌هاى ۲۹ - ۱۸۲۸ در جنگ ميان قواى روس و عثماني، نيروهاى روسى مولداوى و والاچيا را اشغال کردند و تغييراتى در وضع حکومتى آنجا حاصل شد. از اين زمان با آن که مولداوى و والاچيا رسماً امپراطورى عثمانى باقى ماندند ولى عملاً مستعمره روسيه بودند.  در سال ۱۸۴۸ رومانى‌ها شورش کردند و اين قيام که دولت عثمانى مخفيانه از آن حمايت مى‌کرد با مداخله نظامى روسيه سرکوب شد. در سال ۱۸۵۶ پس از جنگ‌هاى کريمه، نواحى مولداوى و والاچيا تابع عثمانى قرار گرفته و جنوب بسارابى به مولداوى سپرده شد. در سال ۱۸۵۹ الکساندر کوزا به امارات هر دو اميرنشين مولداوى و والاچيا رسيد و اين ناحيه پس از اتحاد در سال ۱۸۶۱ به نام رومانى معروف شد. کوزا اصلاحات فراوانى در کشور انجام داد، ولى سرانجام در سال ۱۸۶۶ به سبب فسادهاى شخصى با يک کودتا سرنگون گرديد و شاه کارول اول به جانشينى وى انتخاب گرديد. در سال ۱۸۷۷ رومانى با روسيه در جنگ عليه عثمانى متحد شد تا ۱۸۷۹ به اين جنگ ادامه داد. در اين سال با پايان جنگ و کنگره برلين، رومانى اسماً مستقل شد و سه سال بعد استقلال کامل و قطعى خود را به دست آورد. در سال ۱۹۱۳، رومانى در جنگ دوم بالکان عليه بلغارستان وارد جنگ شد و جنوب دوبروجا را به تصرف درآورد.  در سال ۱۹۱۴ در آغاز جنگ جهانى اول رومانى اعلام بى‌طرفى نمود. در همان سال فرديناند به سلطنت رومانى رسيد. در سال ۱۹۱۶ در اواسط جنگ، دولت رومانى که چشم طمع به ناحيه ترانسيلوانيا دوخته بود به متفقين پيوست و به آلمان و متحدين خود اعلان جنگ داد ولى در اوايل سال ۱۹۱۸ خاک خود توسط متحدين اشغال شد و عهدنامه بوکارست ميان آلمان و رومانى منعقد شد. اين پيمان در ماه نوامبر همان سال پس از شکست متحدين در جنگ لغو شد در پايان جنگ جهانى اين پيمان در ماه نوامبر همان سال پس از شکست متحدين در جنگ لغو شد. در پايان جنگ جهانى اول بر اثر حسن تدبير فرديناند خاک رومانى وسعت بسيار يافت و نواحى بسارابيا، بوکووينا، ترانسيلوانيا، بانات، کريشانا و ماراموش به خاک رومانى ضمينه شدند. پيمان‌هاى سن ژرمن (۱۹۱۹) و تريانون (۱۹۲۰) اين الحاقات را رسمى نمودند. رومانى در سال‌هاى بين دو جنگ جهانى بارها مورد تهديد مجارستان و بلغارستان واقع شد که با پيوستن به اتحاديه‌هاى نظامى ضعف خود را جبران کرد. همچنين در اين سال‌ها اوضاع داخلى نيز متشنج بود و قتل‌ها و درگيرى‌ها وضع سياسى کشور را مختل کرده بود. در سال ۱۹۲۷ با مرگ فرديناند وضع کشور آشفته‌تر شد. پسر فرديناند، کارول از جانشينى پدر استعفاء کرد و پسرش ميهائى به سلطنت رسيد ولى کارول در سال ۱۹۳۰ بازگشته و به‌عنوان کارول دوم پادشاه رومانى شد. در سال اول جنگ جهاني، رومانى کشور بى‌طرفى بود، ولى در سال ۱۹۴۰ رسماً به قواى محور پيوست، اما چون دولت ضعيفى بود در همان اوايل نواحى وسيعى مانند دوبروجا، بانات، کريشانا، مارامورش و قسمت‌هائى از ترانسيلوانيا و بوکووينا از آن تجزيه و به خاک کشورهاى همسايه ضميمه شد. در سال ۱۹۴۰ کارول از سلطنت خلع شده و باز فرزند خود ميهائى به سلطنت رسيد. رومانى در جنگ جهانى دوم هم‌پيمان آلمان نازى گرديد و در سال ۱۹۴۱ با کمک آلمان به شوروى حمله کرد و نواحى اشغالى بوکووينا و بسارابيا را مجدداً به‌دست آورد ولى قواى آن به سرعت تحليل رفت. در سال ۱۹۴۴ نيروهاى شوروى پس از شکست نيروهاى آلماني، وارد رومانى شدند و لذا حکومت طرفدار آلمان نازى سقوط کرد. سپس تحت فشارهاى شوروي، در ماه مارس ۱۹۴۵ ميهائى پادشاه رومانى با انتخاب يک دولت کمونيست، موافقت نمود. در انتخاباتى که در نوامبر ۱۹۴۶ برگزار شد جناح کمونيست ادعا نمود ۸۹ درصد آراء را به‌دست آورده‌اند. در سال ۱۹۴۷ حزب کمونيست رومانى که از تاريخ ۱۹۴۵ رهبرى اين کشور را به عهده داشت با حزب سوسيال دمکرات ادغام گرديد و حزب کارگر رومانی تاسیس گرديد. وقتى تشکيل جمهورى خلق رومانى اعلام شد، ميهائیل پادشاه اين کشور مجبور به ملغى نمودن پادشاهى گرديد. در سال ۱۹۴۸ اولين قانون اساسى جمهورى رومانى تصويب گرديد. سپس در سال ۱۹۵۲ قانون اساسى جديدى که نزديک به مدل قانون اساسى شوروى بود به تصويب رسيد. سپس   گئورگيو دژ اولين دبيرکل حزب کارگر رهبرى بدون رقيب شد و با وجود ميل رهبرى شوروى به اينکه رومانى يک کشور کشاورزى باشد، صنعتى کردن کشور را پيش گرفت. وى در سال ۱۹۶۵ فوت کرد و نيکولاى چائوشسکو  که از سال ۱۹۴۵ دبيرى کميته مرکزى حزب کارگر را به عهده داشت جانشين وى شد. در اول ژوئن سال ۱۹۶۵ حزب کارگر مجدداً به حزب کمونيست تغيير نام يافت و چائوشسکو نيز از دبيرى حزب به دبيرکلى آن ارتقاء يافت. در اوت همين سال قانون اساسى جديدى به تصويب رسيد که به‌موجب آن نام کشور به جمهورى سوسياليستى رومانى تغيير يافت. چائوشسکو به منظور تقويت موقعيت خود، تغييراتى را در رهبرى حزب کمونيست و دولت به وجود آورد. در همين راستا در مارس ۱۹۸۰ همسر وى خانم النا چائوشسکو  معاون اول شوراى وزيران شد و تعدادى از افراد فاميل وى عضو دولت شدند و پست‌هاى حزبى را تصاحب کردند. در سيزدهمين کنگره حزب کمونيست که در نوامبر ۱۹۸۴ برگزار شد چائوشسکو مجدداً به‌عنوان دبير کل حزب حاکم به مدت ۵ سال ديگر انتخاب گرديد. انتخاب پارلمانى در ماه مارس ۱۹۸۵ برگزار شد و ادعا گرديد که ۹۹/۹۹ درصد واجدين شرايط در آن شرکت کردند، ۲۷/۲ درصد عليه کانديداهاى حزب کمونيست راى دادند. پس از اين انتخابات مجمع راى ملى بزرگ مجدداً چائوشسکو را به‌عنوان رئيس جمهور رومانى انتخاب کرد.  در اکتبر سال ۱۹۸۵ مشکلات توليد در بخش انرژى کشور باعث ايجاد بحران گرديد و حالت اضطرارى در صنايع اين کشور اعلام گرديد. در نتيجه چندين وزير و مقامات بلندپايه از کار برکنار شدند. به علت کمبود سوخت و انرژى در اوايل سال ۱۹۸۷ نارضايتى و مردم هويدا گشت. حرکت‌هاى ضد دولتى شروع شد و در بعضى از استان‌ها اعتصاب و اعتراض عليه کمبود مواد غذائى و تاخير در پرداخت حقوق‌ها به وقوع پيوست. در ماه مارس همين سال کارخانه‌ها و معادن حياتى به‌منظور جلوگيرى از وقوع ناآرامى در آنها، تحت کنترل نظاميان درآمد. در ماه نوامبر هزاران تن به رهبرى کارگران از کارخانه تراکتورسازى عليه پايين بودن استانداردهاى زندگى در شهر براشو دست به تظاهرات زدند و مرکز حزب کمونيست را مورد حمله قرار دادند. اين تظاهرات در هم شکسته شد و هزاران نفر دستگير شدند. در ماه دسامبر تظاهرات مشابهى در شهر تيميشوارا و ساير شهرها به وقوع پيوست. در کنفرانس ملى کمونيست در نيمه دسامبر، چائوشسکو افزايش دستمزدها و توزيع مواد غذائى را اعلام کرد ولى با هرگونه تغييرى در سيستم حکومتى مخالفت کرد. در سال ۱۹۸۸ چائوشسکو برنامه جنجالى مدرن‌سازى روستاها را اعلام کرد که در نتيجه باعث نابودى ۸۰۰۰ روستا که اکثراً در ناحيه مجارى‌نشين ترانسيلوانيا بود، شد اين اقدام با انتقادات داخلى و خارجى همراه بود ولى چائوشسکو اين انتقادها را رد گفت اين برنامه باعث افزايش سطح استاندارد زندگى و تضمين عدالت اجتماعى خواهد شد.  در سال‌هاى ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ رومانى به‌طور شديدى در جامعه بين‌المللى به عدالت برنامه مدرنيزه کردن روستاها و نقض حقوق بشر منزوى شد. ميخائيل گورباچف در ديدار خود از بوکارست در سال ۱۹۸۷ بر اصطلاحات اقتصادى و سياسى تاکيد کرد. اين ايده در بازديد چائوشسکو از مسکو در اکتبر ۱۹۸۸ مجدداً تکرار گرديد. به علاوه روماني، به کارشکنى خود در پيشرفت اجلاس CSCE ادامه داد و در تصويب سند نهائى کنفرانس در ژانويه ۱۹۸۹، اعلام کرد خود را ملزم به اجراى بندهاى مربوط به حقوق بشر که نوعى دخالت در امور داخلى ديگران محسوب مى‌شود، نمى‌داند. در اوايل سال ۱۹۸۹ روابط رومانى و کشورهاى جامعه اروپا (اتحاديه اروپا فعلی) به‌طور جدى به سردى گرائيد که در نتيجه کشورهاى آلمان و فرانسه سفراى خود را از بوکارست فراخواندند. همچنين افزايش انتقاد از رژيم در داخل رومانى در حال افزايش بود. در مارس ۱۹۸۹، تعداد ۶ نفر از اعضاء بازنشسته حزب کمونيست طى يک نامه سرگشاده به چائوشسکو سياست‌هاى وى را مورد انتقاد قرار دادند و وى را متهم به عدم رعايت قانون اساسى و سوء مديريت در اقتصاد کشور کردند. چائوشسکو به انتقاد خود از اصطلاحات ايجاد شده در ساير کشورهاى اروپائى شرقى ادامه داد و در نوامبر همين سال، چهاردهمين کنگره حزب کمونيست او را مجدداً به‌عنوان دبير کلى حزب براى مدت ۵ سال ديگر انتخاب کرد. در اواسط دسامبر ۱۸۹۸، به‌دنبال سلب اختيارات کشيش لازلو توکش از کليساى تحت اختيار خود    (او از اقليت مجارى است که بارها سياست‌هاى دولت را مورد انتقاد قرار داده بود)، حاميان وى در شهر تيميشوارا در مخالفت با اين اقدام به تظاهرات پرداختند. تظاهرات ديگرى نيز که حکايت از انتقاد از دولت توسط هزاران نفر از ساکنان اين شهر به وقوع پيوست که نيروهاى امنيتى به‌روى مردم آتش گشودند و صدها نفر را کشتند. تظاهرات مشابهى در شهرهاى ديگر به وقوع پيوست و در نتيجه مرزهاى رومانى بسته شد. چائوشسکو در ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹در يک گردهمائى بزرگ در بوکارست به‌منظور اينکه نشان دهد از پشتيبانى مردمى برخوردار است، حضور يافت ولى سخنرانى وى توسط مخالفين به‌طور غير منتظرانه‌اى قطع شد. در همان روز تظاهرات ضددولتى ادامه يافت که منجر به درگيرى بين تظاهرکنندگان و نيروهاى دولتى شد و لذا تعداد زيادى از مردم کشته شدند. ناآرامى به‌طور سريعى به ديگر نقاط کشور کشانده شد و روز بعد چائوشسکو در کشور حالت اضطرارى اعلام کرد. به‌دنبال افزايش اين اعتراضات، ارتش حمايت خود را از مخالفين اعلام کرد. زمانى که تظاهرکنندگان به سمت ساختمان حزب کمونيست حرکت کردند چائوشسکو و همسر آن النا از پشت بام آن با يک هلى‌کوپتر فرار کردند. نيروهاى انقلابى کنترل راديو و تلويزيون را در اختيار گرفتند و جبهه نجات ملى تشکيل گرديد. چائوشسکو و زن آن در نزديکى تيرگويشته  دستگير و پس از محاکمه کوتاهى تيرباران شدند. سپس برگزارى انتخابات آزاد براى سال ۱۹۹۰ اعلام گرديد و نام کشور به رومانى تغيير يافت. در اوايل ژانويه ۱۹۹۰ ارتش دوباره نظم خود را بازيافت. در ژانويه ۱۹۹۰ دادگاه نظامى به‌منظور محاکمه همدستان چائوشسکو تشکيل گرديد. در اول فوريه چهار مقام بلند پايه حزب کمونيست به اتهام تيراندازى به روى مردم در تيميشوارا و بوکارست مقصر شناخته شدند و به حبس ابد محکوم شدند. در سپتامبر همين سال نيکو چائوشسکو (پسر چائوشسکو) کسى‌که متهم به دستور دادن به نيروهاى امنيتى جهت تيراندازى به مردم در شهر سيبيو  بود، به ۲۰ سال زندان محکوم شد. ولى در نوامبر ۱۹۹۲ به علت بيمارى از زندان آزاد شد. اولین انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی رومانی بعد از تحولات 1989 در تاریخ ۲۰ ماه مه ۱۹۹۰ برگزار شد. در نوامبر ۱۹۹۱ قانون اساسى جديد رومانى که در آن سيستم چندحزبي، اقتصاد بازار و احترام به حقوق بشر را تضمين مى‌کرد به تصويب پارلمان رسيد و دو ماه بعد در يک همه‌پرسى عمومى به تائيد ملت رسيد

وزارت امورخارجه | رواديد الكترونيك | تماس با ما | ساعات كار اداري | نقشه سایت | جستجو | گالری تصاویر