معرفی سفیر یا نمایندگی
روابط سیاسی ایران و رومانی در یک نگاه

روابط ايران و رومانى به گذشته‌هاى دور بر مى‌گردد. تاريخ‌شناس معروف رومانى کنستانتين اوسارسکو (Constantion Osarescu) در کتابخانه مارچيانا (Marciana) واقع در شهر و نيز به نامه‌اى دست يافت که آن‌را در نشريه‌اى تحت عنوان نامه‌اى منتشر نشده از اوزون حسن‌شاه ايران به اشتفان کبير، ۱۴۷۲ انتشار داد. اوزون حسن طى اين نامه اسحق بيگ پزشک مخصوص خود را به‌عنوان فرستاده نزد انتشار داد. اوزون حسن طى اين نامه اسحق بيگ پزشک مخصوص خود را به‌عنوان فرستاده نزد اشتفان حاکم ملدووا مى‌فرستد و از وى مى‌خواهد عليه عثمانى‌ها وارد جنگ شود. تاريخ اين نامه به سال ۱۴۷۲ ميلادى به ثبت رسيده است. طبق تحقيقات به‌عمل آمده، اسحق بيگ در اوايل ماه ژوئيه توانست خود را به شهر واسيلوى (Vasilui) برساند و نامه خود را تسليم فرمانرواى ملدووا نمايد (يافته‌هاى ايران‌شناسى در روماني، دکتر ويورل باجاکو، چاپ اول، ۱۳۷۰) اين رابطه مدت کوتاهى ادامه يافت تا اينکه در سال ۱۲۸۰ هجرى شمسى مجدداً بين ايران و رومانى رابطه سياسى برقرار گرديد و تا سال ۱۳۰۱ که دفتر سفارت برچيده شد ادامه يافت (سفارت به منظور صرفه‌جوئى در بودجه تعطيل گرديد). در سال ۱۳۱۱ دولت ايران مجدداً مبادرت به افتتاح سفارت در بوکارست نمود. پس از وقوع جنگ جهانى دوم سفارت‌خانه‌هاى دو دولت در تهران و بوکارست تعطيل شد و روابط سياسى دو کشور قطع گرديد. پس از جنگ، روابط سياسى دو کشور در سال ۱۳۲۵ هجرى شمسى برقرار شد و وزير مختار ايران در يوگسلاوي سابق، در بوکارست آکرديته گرديد. تا سال ۱۳۲۸ سفير ايران در يوگسلاوي سابق و سپس سفير ايران در لهستان، در بوکارست آکرديته بودند. در آبان 1345، دولت ایران به اعزام سفیر مقیم به بوکارست مبادرت نمود و از این تاریخ تا پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و پس از آن تاکنون، سفارتخانه های دو کشور در پایتخت های یکدیگر فعال بوده اند.  در خلال اين دوره از روابط تا قبل از پيروزى انقلاب اسلامي، سفرهای متعدد در سطح سران دو کشور صورت پذيرفت. در اين مدت متجاوز از سيزده بار مقامات عالى رتبه رومانى به ايران مسافرت نمودند که اکثر اين سفرها به‌وسيله رئيس جمهور رومانى و همسرش انجام گرفت. همچنين شاه معدوم و سران رژيم گذشته در خلال اين مدت دوازده‌بار از رومانى بازديد کردند.روابط اقتصادی و فرهنگی دو کشور بویژه از سال 1349به بعد، روند رو به رشدی داشت. هدف رومانی از گسترش روابط اقتصادی، دریافت نفت بیشتر از ایران و اجرای طرح های مختلف در ایران بود. هدف رژیم شاه نیز گسترش روابط بازرگانی بویژه در بخش نفت با کشورهای اروپای شرقی بود و این گسترش در مورد رومانی، به نحو چشمگیرتری دنبال می شد.                                           

پس از پيروزى انقلاب اسلامى در زمره نخستين کشورهائى بود که در همان روزهاى اول پيروزى انقلاب، آن‌را به رسميت شناخت و هياتى از مسلمانان رومانى را به ايران اعزام داشت تا مقدمات تجديد مودّت دو کشور را فراهم سازد. هيات مذکور مرکب از مفتى مسلمان روماني، امام مسجد بوکارست و مدير کل شوراى مذاهب بود که در اسفند ماه سال ۱۳۵۷ از تهران بازديد نمود. در اوايل آذر ماه ۱۳۵۹ وزير مشاور سابق رومانى به‌عنوان نماينده ويژه نيکلاى چائوشسکو به جمهورى اسلامى ايران مسافرت کرد و با رئيس جمهور وقت ملاقات نمود. در مهرماه ۱۳۶۰ معاون نخست وزير رومانى از جمهورى اسلامى ايران ديدار کرد و اولين يادداشت تفاهم همکارى‌هاى اقتصادى و بازرگانى دو کشور به امضاء رسيد. از زمان پيروزى انقلاب اسلامى  تا کنون سفرهای متعدد در سطح سران  و سایر مقامات عالی رتبه دو کشور صورت پذيرفته است. يکى از اصول اعلام شده سياست خارجى رومانى در طول دوران حکومت چائوشسکو، عدم استفاده از طريق نظامى در حل مناقشات بين‌المللى بود و در اين راستا حتى دخالت‌هاى نظامى پيمان ورشو که رومانى نيز عضو آن بود را محکوم مى‌کرد. در مورد جنگ تحميلى عليه جمهورى اسلامى ايران، رومانى ضمن محکوم کردن عمل تجاوز و متجاوز (بدون ذکر نام متجاوز) خواستار حل اختلافات دو کشور از طريق مسالمت‌آميز بود. موضع رومانى در طول جنگ تحميلى بازگشت طرفين درگير به مرزهاى بين‌المللى قبل از جنگ و حل اختلافات از طريق مذاکره بود. اين کشور پس از پذيرش قطع‌نامه توسط جمهورى اسلامي، از اين اقدام استقبال نمود.  

موقعیت استراتژیک ایران و رومانی در دو منطقه خاورمیانه و بالکان زمینه را جهت بسط مناسبات دو کشور در همه عرصه ها فراهم کرده است . با این وجود، سیاست خارجی رومانی عمدتاً معطوف به ساختارهای غربی، اتحادیه اروپا و آمریکا می باشد. روابط سياسي دو كشور طي ساليان متمادي، عمدتا عاري از هر گونه تنش جدي و برپايه احترام متقابل و طی سالهای اخیر، برگرفته از كيفيت مناسبات ايران با اتحاديه اروپائي، بوده است . اگرچه توجه دو طرف  به سياست تشنج زدايي در سطح بين الملل ، موقعيت استراتژيك طرفين در منطقه، ظرفيت هاي بالقوه اقتصادي و فرهنگي موجب تاثیر مثبت بر فضاي همكاريهاي دوجانبه فيمابين در همه عرصه ها شده است، اما اين كشور، با رعايت ملاحظات هم پیمانان غربی خود، در بسط مناسبات با ايران بخصوص در سالهای پس از عضویت در اتحادیه اروپا، سعي كرده روابط متعادلي را با كشورمان برقرار نمايد.

بدنبال فضای بوجود آمده در پی برگزاری انتخابات ریاست جمهوری 24 خرداد 1392 و تائید چند باره اقتدار و استحکام داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران، آقای تیتوس کورلاتسئان وزیر خارجه رومانی با جناب آقای ظریف وزیر محترم امور خارجه کشورمان در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل، در روز 6/7/1392 ( 28 سپتامبر 2013 )، در نیویورک، دیدار و گفتگو کرد. مدیر کل شمال و شرق اروپا وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران نیز به دعوت همتای خود، در تاریخ 27 و 28 آبان سال 1392 ( 18 و 19 نوامبر 2013 )، دیداری از بوکارست بعمل آورد. 

درمرداد 1393 نیز خانم کارمن بورلاکو معاون امور جهانی وزارت خارجه رومانی به تهران سفر کرد وبرنامه همکاری فرهنگی بین دو کشور را امضاء نمود.

 

طي دهه گذشته، روابط پارلماني دوكشور درسطح نسبتأ خوبي در جريان بوده است. نقطه اوج  اين مناسبات، با سفر رئيس مجلس شوراي اسلامي ايران به بخارست در سال 1380 رقم خورد. در حال حاضر، گروه های دوستي پارلماني در مجالس دو کشور، فعال مي باشند. هم اکنون آقای زاهدی وزیر اسبق علوم، تحقیقات و فناوری رئیس ایرانی گروه دوستی پارلمانی و آقای  سورین - اشتفان روشکا - استانسکو سناتور و از حزب ملی لیبرال، رئیس رومانیایی گروه دوستی می باشد.

هیات گروه دوستی  پارلمانی رومانی دراردیبهشت سال 1393 به دعوت طرف ایرانی خود به تهران سفر کرد.

وزارت امورخارجه | رواديد الكترونيك | تماس با ما | ساعات كار اداري | نقشه سایت | جستجو | گالری تصاویر